Archive

Monthly Archives: December 2016

Þetta er sennilega erfiðasti listinn að setja saman. Listinn sem ég byrjaði að vinna úr taldi um 90-100 lög. Svo eru aðrir hlutir sem þarf að huga til, til dæmis hef ég yfirleitt þá reglu að það fer bara eitt lag með hverjum listamanni sem kemst inn á topp 10. Sem þýðir að ég þarf yfirleitt að velja á milli 3-4 laga af uppáhaldsplötunum mínum. Að lokum er maður með 20+ lög sem öll gera tilkall til þess að vera á listanum.

En á einhverjum tímapunkti þarf að taka ákvörðun. Það er erfitt að velja bestu lögin, þá þarf maður að hugsa um hluti eins og texta, pródúksjón, hvaða áhrif það hafði o.s.frv. Það er miklu skemmtilegra að velja bara þau lög sem eru í mestu uppáhaldi.

Þetta eru 10 uppáhaldslögin mín frá árinu 2016:

10. Apothek – Invited (Dillistone Remix)

Ég deildi skrifstofu í sumar með norska plötufyrirtækinu Propeller Recordings sem sér um mál norsku indípoppsveitarinnar Apothek. Apothek gaf út mjög fína plötu í haust sem heitir einfaldlega Apothek. En það er fyndið að þó platan sé ágæt, og lagið ‘Invited’ er ágætt líka að þá er remixið það sem ég elska. Það er eitthvað við hook-ið sem er fullkomlega ávanabindandi.

9. Drake – One Dance

Drake er konungur streymisins. ‘One Dance’ er mest spilaða lag sögunnar á Spotify – það hefur verið spilað yfir 1.000.000.000 sinnum! Drake gaf út plötuna Views á árinu sem er ein fullkomlega leiðinleg plata.

Það er samt ekki annað hægt að dansa aðeins við ‘One Dance’. Sennilega mest grípandi lag ársins.

8. Lucy Dacus – I Don’t Wanna Be Funny Anymore

Ég talaði um Lucy Dacus í Topp 5 uppgötvunum ársins. Það er eitthvað við þetta lag sem dregur mann inn. Textinn er heiðarlegur, saga stelpu sem glímir við óöryggi og vill bara passa inn og vera hluti af hópnum.

7. Aron Can – Rúllupp

Eina íslenska lagið á listanum. Það voru alveg nokkur önnur sem komu til greina en Aron Can – næsta stjarna íslensku hip hop senunnar var sá eini sem komst í gegnum síuna. Þetta lag er ógeðslega grípandi og auðvelt að tengja við söguna. Stelpa og strákur, ástfangin í ómögulegri ást.

“Ég gleymi að fokking gleyma þér.” Instant hit.

6. A Tribe Called Quest – We The People

Ég verð að viðurkenna að ég hef ekki hlustað neitt á A Tribe Called Quest í gegnum tíðina. En þegar gagnrýnendur byrjuðu að lofsyngja plötuna ákvað ég að hoppa á vagninn og hlusta. Og VÁ! Ef þú hefur ekki hlustað á We got it from here…….Thank you 4 your service gerðu það þá núna! Pólitík, djamm, mismunun á grundvelli kynþáttar, konur – það er farið yfir víðan völl.

En lagið ‘We the People’ er sennilega eitt það sterkasta á plötunni og það birtist á hárréttum tíma – 3 dögum eftir að Donald Trump var kostinn forseti Bandaríkjanna.

5. MØ – Final Song

Ef hin danska MØ heldur áfram á þessari braut þá getur hún orðið ein af stærstu poppstjörnum í heiminum. ‘Final Song’ kom út maí á þessu ári og var á tímabili eitt mest spilaða lagið í Evrópu. Og það er plata á leiðinni á næsta ári..

4. Christine and the Queens – Tilted

Það er alþjóðlegur listi í gangi – Noregur, Kanada, Ísland, Bandaríkin, Danmörk og nú Frakkland. Christine & the Queens hefur verið að semja og spila tónlist alveg heillengi, en það var ekki fyrr en 2016 að einhver fór að taka eftir henni utan Frakklands þegar BBC tók hana á sína arma og gerði lagið ‘Tilted’ að sumarsmelli.

Öll lögin hér að ofan eru með Spotify link, en Christine & the Queens fá YouTube link með, aðallega vegna þess að frammistaðan í þessu myndbandi er geðveik!

3. Lake Ruth – The Inconsolable Jean Claude

Lake Ruth er glæný hljómsveit frá Bandaríkjunum. Það er það eina sem ég veit. Hljómsveitin er með 758 likes á Facebook og ekki með Wikipedia síðu þannig það er frekar erfitt að finna upplýsingar. Hraunberg bróðir minn fann þetta lag einhvernveginn, sendi það á mig og það var instant ást.

Bassalínan í þessu lagi er sennilega sú besta sem ég hef heyrt (sagt með fyrirvara).

2. Frank Ocean – Ivy

Ég er einn af þeim sem var búinn að bíða eftir nýrri plötu frá Frank Ocean. Og þegar hún loksins kom þá olli hún mér sko engum vonbrigðum! En það sem hún gerði hins vegar var að valda mér miklum höfuðverk um hvaða lag ætti að fara á þennan lista. ‘White Ferraris’ og ‘Nikes’ gerðu líka tilkall. En ‘Ivy’ er bæði rosalega grípandi laglína og texti sem hægt er að tengja vel við. Þar syngur Ocean um minningar af gamalli ást. “I thought that I was dreaming, when you said you loved me.” “We both know that deep down, the feeling still deepdown is good.”

Þetta er Frank Ocean eins og hann var á channel Orange. Mjúk laglína, grípandi texti og skemmtileg saga sem hægt er að tengja við.

1. Kanye West – Famous

Þetta lag er hrikalegt. Frá fyrstu línunni þar sem hann ræðst á Taylor Swift yfir í myndbandið fræga sem gerði allt brjálað. En það er samt eitthvað svo…. geðveikt! Þetta er óður til frægðarinnar – sem er leikur sem enginn spilar betur en Kanye. Hann spilar leikinn það vel að hann missir tök á veruleikanum og lifir í eigin heimi frægðarinnar.

‘Famous’ er flaggskipið af The Life of Pablo plötunni (Spoiler alert: TLOP mun vera hátt á listanum yfir bestu plötur ársins). Það rammar inn allt þema plötunnar og rómar nákvæmlega hvaða mann Kanye hefur að geyma. Hann er maður með rosalega blöndu af mikilmennskubrjálæði og minnimáttarkennd. Og hann kann að pakka því inn í grípandi slagara.

‘Famous’ er mitt uppáhaldslag frá árinu 2016.

Að lokum, ef þú hefur áhuga, þá er hér playlistinn ‘Your Top Songs 2016’ sem Spotify voru svo góðir að setja saman fyrir mig. Þar kennir ýmissa grasa – bæði lög sem komu út á árinu sem er að líða en líka bara lög sem ég elska og hlusta á hverju ári.

Advertisements

Hó hó hó! Það er sá tími ársins að allir og amma þeirra taka saman árið. Ég hef haft þann sið að taka saman það sem mér finnst standa upp úr í tónlistarárinu hverju sinni. Hvernig listarnir eru settir saman breytast ár eftir ár og hvaða þema er tekið fyrir sömuleiðis. Fyrir þá sem vilja kynna sér lista fyrri ára mega þeir endilega skoða taggið “Topplistar“.

En til að byrja topplistaösina í ár ætla ég að skella í einn Topp fimm. Í kvöld ætla ég að fara yfir þá 5 hluti sem ég uppgötvaði á árinu og eru í mestu uppáhaldi hjá mér.

Atriðin birtast í engri sérstakri röð. Hefst þá lesturinn:

American Wrestlers

Ég rakst á þessa hljómsveit á einhverjum lista. Gott ef það var ekki á Twitter eða eitthvað svoleiðis. Þegar ég reyndi að leita frekari upplýsinga um hljómsveitina American Wrestlers (lesist: Gúgla “American Wrestlers”) mætti þetta mér:

american-wrestletrsÉg er ekki að segja að ég hafi EKKI verið fyrir vonbriðgum þegar ég komast að því að þetta væri ekki metal hljómsveit með Steve Austin á bassa, John Cena á trommum, Hulk Hogan á saxófón og Rocky Maivia á rafmagnsgítar og söng. En þetta er hins vegar frábær hljómsveit, létt gítar rokk sem kemur manni í gott skap. Þetta þarf ekki að vera flókið.

Platan Goodbye Terrible Youth er önnur plata sveitarinnar og hún mun örugglega vera í baráttunni um bestu plötur ársins.

 

Julia Jacklin

Ég uppgötvaði Julia Jacklin eiginlega fyrir slysni. Ég var á Great Escape hátíðinni í Brighton að horfa á hljómsveit sem ég hafði verið spenntur fyrir. 2 lög inn komst ég að því að sú hljómsveit var bara hundleiðinleg. Þannig ég labbaði bara út, opnaði appið og fann næstu tónleika án þess að spá nokkuð sérstaklega í því hver var að spila. Á þeim stað var Julia Jacklin nýkomin frá Ástralíu akkurat að stíga á svið. Og hún var svo góð það kvöld að ég fór að sjá hana daginn eftir líka og 3 dögum síðar á tónleikum í London.

Í október gaf hún út sína fyrstu plötu Don’t Let The Kids Win sem er eiginlega alveg ógeðslega góð!

Gagnrýnendur hafa verið í erfiðleikum með að skilgreina hana Júlíu vinkonu mína. Gítar popp, Americana, Country, Indie rokk – ég veit það ekki. Það eina sem ég veit er að þetta er engan veginn tónlistarstefna sem ég er venjulega hrifinn af. En hún kveikir einhvern neista hjá mér.

 

Finnskt rapp

Ég er búinn að vera að vinna fyrir Nordic Playlist allt árið. Verandi í vinnu við það að kynna tónlist frá Norðurlöndunum verður sjálfkrafa til þess að maður fer að hlusta á Norræna tónlist. Indípopp frá Danmörku og diskótónlist frá Noregi hefur líka verið á listanum. En það sem stendur upp úr er klárlega hip hop frá Finlandi.

Ég mæli sérstaklega með Biniyam, View og Noah Kin. Þeir eru allir ungir og upprennandi strákar að gera þrælskemmtilega hluti. Og það vill svo til að ég náði að sjá þá alla spila live í ár.

Lucy Dacus

Ef það hefur ekki skinið í gegn ennþá þá elska ég stelpur sem spila á rafmagnsgítar. Mér finnst það geðveikt kúl og mikið af því sem ég hef hlustað á síðustu 2 ár hefur einmitt verið með hljómsveitum þar sem stelpur spila á rafmagnsgítar. Torres, Hanna Lou Clarke, Julia Jacklin, Courtney Bartnett, Frankie Cosmos hafa allar verið í mikilli spilun – og svo hún Lucy Dacus auðvitað.

Lucy gaf út plötuna No Burden fyrr á árinu sem er eiginlega alveg frábær. Textarnir eru einhverskonar játningar frá tvítugri stelpu þar sem hún glímir við eigið óöryggi og segir frá því hvernig er að standa fyrir utan og passa ekki í hópinn.

Áfram stelpur á rafmagnsgítar!

 

Public Enemy – Harder than you think

Ég veit að það er mjög sérstakt að sjá 9 ára gamalt lag eftir 30 ára gamla hljómsveit á lista yfir uppgötvanir ársins 2016. En það vill bara svo til að ég hef aldrei hlustað neitt mkið á Public Enemy og hafði aldrei heyrt þetta lag fyrr en það var spilað í útvarpinu einhverntíman í sumar. Ég myndi segja að þetta væri besta lag sem ég hef heyrt á þessu ári. Bítið, textinn, sagan, attitude-ið – ég er bara svo mikið að fíla þetta að það er ekki einu sinni fyndið. En þar sem það kom út árið 2007 er eiginlega ekki hægt að setja það á listann yfir bestu lög ársins – svo ég tróð því með á uppgötvanir ársins.