Archive

Monthly Archives: December 2014

Fyrr í vikunni skrifaði ég pistil um 15 bestu lög ársins og nú er komið að aðallistanum: Bestu plötur ársins 2015.

Listinn er ekki í neinni sérstakri röð fyrir utan plötuna sem er síðust á listanum, hún er best. En þú þarft að lesa alla leið niður til að komast að því hver hún er. Þar að auki eru allar reglur þverbrotnar á honum! Eins og áður þá skipti ég listanum ekki upp í íslenskt og erlent heldur splæsi öllu saman í einn dúndurlista sem tekur mið af því hvað hefur komið út á árinu og ég á hvað ég hef hlustað.

10. Young Karin – n1

n1Ég ætla að byrja á því að svindla. n1 eftir Young Karin er EP plata frá sveitinni. Hún hinniheldur 5 lög, þar á meðal lagið “Hearts” sem fékk töluverða spilun í útvarpi. Young Karin er verkefni á vegum Loga Stefson úr Retro Stefson og söngkonunnar Karinar Sveinsdóttur. Þetta er sú hljómsveit sem ég er sem spenntastur fyrir á Íslandi í dag. Hún spilar ljúft indípopp og hefur vakið athygli bæði á Íslandi og erlendis, en hún verður ein af þeim sveitum sem treður upp á Eurosonic hátíðinni í næsta mánuði. En flott plata sem er gefur góða von um framhaldið.

Lögin: Hears, Sirens

9. Sólstafir – Ótta

óttaTæplega 20 ára gömul hljómsveit sem er búin að vera að harka þangað til núna loksins þá verða þeir ríkir og frækir. Ok kannski ekki ríkir, en þessi plata fór samt beint í annað sætið í Finnlandi. Á plötunni Ótta færa Sólstafir okkur mjög melódískt þungarokk sem er engu að síður útvarpsvænt og rennur ágætlega í óhörnuð eyru mjúkra manna eins og mín. Platan telur 8 lög sem eiga það sameiginlegt að heita eftir gömlu eyktunum sem voru notaðar til að skipta upp sólarhringnum. Flott plata sem kemur fersk inn í allt indípoppið sem annars var hlustað á þetta árið.

Lögin: Ótta, Náttmál, Nón

8. John Grant – John Grant & the BBC Philharmonic Orchestra

john grantSvindl númer tvö er þessi plata frá John Grant og sinfóníuhljómsveit BBC, en venjulega myndi ég ekki geta tekið með svona safnplötu heldur miða ég aðallega við nýtt efni. Ég verð hins vegar að setja þessa plötu með, en hún kom út seint á árinu. Ég vissi ekki einu sinni að John Grant hefði yfir höfuð spilað með BBC-sinfóníunni, hvað þá að plötuútgáfa stæði til. En þegar ég fékk tölvupóst frá Spotify að nú væri platan “available” spratt ég af stað og hlustaði og ó minn guð hversu flott þessi plata er. Félagi Grant er náttúrulega tónlistarmaður af bestu sort og lögin hans henta fullkomnlega til að vera spiluð með stórri sveit strengja og lúðra. Það þarf svosem ekki að hafa fleiri orð um það.

Lögin: Queen of Denmark, Marz, Pale Green Ghosts

https://www.youtube.com/watch?v=qI1daBAJIXM

7. Royal Blood – Royal Blood

royal bloodMá kalla Royal Blood hljómsveit? Hún samanstendur af 2 meðlimum, annar spilar á trommur, hinn syngur og spilar á bassa. That’s it! En vá þessi plata! Hún er svo brjálæðislega öflug. Öll lögin eru góð! Lögin “Little Monster” og “Figure It Out” hafa verið spiluð töluvert á X-inu. Hún minnir töluvert á Queens of the Stone age með grimman bassa og þungt “stónerrokk”. Flottur gripur.

Lögin: You Can Be So Cruel, Blood Hands, Out of the Black

6. Lykke Li – I Never Learn

i never learnSænski furðufuglinn Lykke Li heldur áfram uppteknum hætti að búa til flotta tónlist. Síðasta plata hennar, Wounded Rhymes var mikið spiluð hjá mér á sínum tíma og nýja platan I Never Learn var mikið spiluð í hjólatúrum núna í sumar. Platan er “rólegri heldur en síðasta plata, aðeins dimmari og melankólískari” eins og ég sagði í færslu í sumar en lögin eru mörg hver afskaplega falleg en sorgleg.

Lögin: Love Me Like I’m Not Made of Stone, Never Gonna Love Again, Gunshot

5. The War On Drugs – Lost in the Dream

war on drugsFyrsta Airwaves sveitin á listanum, en þeir tróðu upp í Valsheimilinu á undan The Flaming Lips í haust. Þar héldu þeir mjög flotta tónleika enda allir færir hljóðfæraleikarar og bara góðir menn yfir höfuð. War On Drugs spilar “pabbatónlist” af bestu gerð. Þetta er popprokk af gamla skólanum og minnir oft á tíðum á Dire Straits og líkar hljómsveitin. Lost in the Dream er mjög heilsteyptur gripur og hvergi er stigin feilnóta. Hins vegar er lítið um hæðir og lægðir og er það svona helsti ókosturinn við hana, lögin eru öll frekar svipuð og fá sem standa upp úr að ráði. En engu að síður, frábær plata.

Lögin: Under the Pressure, Red Eyes, An Ocean Between the Waves

4. Prins Póló – Sorrí

sorriPrinsinn á síðustu íslensku plötu þessa lista. Platan Sorrí er jafnframt besta íslenska plata ársins. Það er erfitt að segja hvað gerir Prins Póló svona skemmtilegan. Lagasmíðarnar eru einfaldar og hljómarnir sömuleiðis. Textarnir eru hversdagslegir og stundum frekar heimskulegir. Samt er þetta svo ótrúlega grípandi og skemmtilegt. Tónleikar hans eru sömuleiðis skrítnir, hressir og vel sóttir. Æji það er eitthvað við Prinsinn úr Breiðholtinu sem er svo æðislegt og óþarfi að segja meira um það.

Lögin: Lúxuslíf, Bragðarefir, Föstudagsmessa

3. Future Islands – Singles

future islandsFuture Islands gaf út plötu í vor sem féll strax í kramið hjá gagnrýnendum, sló í gegn á internetinu eftir stórskrítna frammistöðu í David Letterman og kórónaði svo árið með því að heimsækja Ísland á Airwaves hátíðinni. Singles hefur verið ofarlega á flestum topplistum sem ég hef lesið og skyldi engan undra, um er að ræða frábæra poppplötu. Hvergi er stigið feilspor á plötunni en fyrir mér toppar platan um miðbikið með laginu “A Song for Our Grandfathers”.

Lögin: A Song for Our Grandfathers, Seasons, Back In The Tall Grass

2. Todd Terje – It’s Album Time

todd terjeÉg vissi strax við fyrstu hlustun að þetta yrði ein af bestu plötum ársins. Todd Terje var nafn sem ég var búinn að sjá bregða fyrir hér og þar síðustu misseri en hafði aldrei spáð neitt sérstaklega í það. En þegar hann gaf út plötu ákvað ég að gefa henni gaum og varð svo sannarlega ekki fyrir vonbrigðum. Hér er um að ræða norskt eðalteknó af bestu gerð. Og ekki skemmdi fyrir að hún kom út rétt fyrir sumarið, en svona tónlist er einmitt það sem mér finnst skemmtilegast að hlusta á í sumar og sól (ekki að það hafi verið of mikið af því). Hún er gríðarlega þétt út í gegn, byrjar af krafti, róast aðeins með ballöðunni “Johnny and Mary” sem sungin er af Bryan Ferry, áður en geðveikin er keyrð upp aftur í allsvakalegan lokakafla.

Lögin: Strandbar, Delorean Dynamite, Oh Joy

1. Ezra Furman – Day of the Dog

IMG_20141107_173445Besta plata ársins og síðasta svindlið á listanum er hann Ezra Furman vinur minn frá Chicago. Platan kom út í október í fyrra en ég sleppi henni með af því a) hún er sú sem ég spilaði mest á árinu og b) ég vissi ekki af henni fyrr en á árinu 2014. Ezra Furman kom fram á Airwaves hátíðinni og það er í raun þess vegna sem vegir okkar mættust. Ég sá hann fyrst spila á off-venue tónleikum á Bar 11 þar sem soundið var hræðilegt en frammistaðan frábær. Ég fékk smá stund til að hitta kauða eftir tónleikana og keypti þar af honum vínylplötu sem hann áritaði með glöðu geði. Það er eitthvað öðruvísi við Ezra Furman og erfitt að henda reiður á hvaða tónlistarstefnu hann tilheyrir. Eigum við ekki bara að sammælast um að hann sé frábær?

Lögin: My Zero, Slacker Adria, Tell ‘Em All To Go To Hell

Með þessari færslu næ ég í 12 á þessu ári sem gerir ein í mánuði. Reynum að hafa næsta ár aðeins “pródúktífara”, eins og við segjum á slæmri íslensku.

Gleðlilegt ár!

Advertisements

Björgólfur Thor er snjall bissnessmaður. Hann hefur átt í mörgum af umsvifamestu viðskiptum Íslandssögunnar og af honum fara góðar og slæmar sögur.

En ég ætla ekki að spá í það núna.

Björgólfur er nýbúinn að gefa út afar áhugaverða bók sem ber nafnið Billions to bust – and back. Titillinn hljómar reyndar aðeins eins og ferðasaga Bilbo Baggins en ég hlakka engu að síður mikið til að lesa hana.

Og þar sem ég var í sakleysi mínu að lesa Vidskiptabladid.is í síðustu viku rakst ég á þennan fína vefborða og verandi áhugasamur um að kaupa bókina smellti ég á hann til að fá að vita meira.

Hugrenningar: vb bjoggi thor

 

Vonbrigðin leyndu sér ekki því lendingarsíðan var þessi, forsíða BTB.is sem er persónuleg heimasíða Björgólfs Thors.

Hugrenningar - btb.is

 

Á þessari síðu er enginn hlekkur þar sem hægt er að kaupa bókina, ekkert um það hvort bókin sé komin út, engar upplýsingar um hvar má nálgast hana eða hvort það sé yfir höfuð hægt að kaupa hana hérlendis.

Ég varð fyrir miklum vonbrigðum og lokaði síðunni án þess að fjárfesta í eintaki. Þarna varð Björgólfur Thor af örfáum krónum frá mér.

Ég reikna með að markmiðið með þessum vefborða hafi verið að vekja athygli á bókinni. Það tókst, enda smellti ég á borðann. Það sem þarf hins vegar að hugsa er hvað tekur við þegar maður er búinn að smella. Lokamarkmið hlýtur svo að vera að maður kaupi bókina og meðtaki boðskapinn. Það er alltaf jákvætt þegar það er gert auðveldara fyrir mann.

Og hérmeð segi ég ráðleggingum mínum til Björgólfs Thors lokið. Vonandi kemst þetta til skila og vonandi finn ég einhversstaðar hvar ég get keypt bókina.

Þetta er uppáhaldstíminn minn á árinu hvað tónlist varðar. Ég er með alveg svakalegt blæti fyrir allskonar topplistum. Allan desember er ég búinn að rífa í mig hvern tónlistann af öðrum, hvort sem það var Fréttablaðið, Dr. Gunni, Pitchfork, eða síðan Pigeons and Planes sem ég hafði aldrei lesið áður.

Ég held ég geri bara 2 lista í ár, topp 15 lögin og topp 10 plöturnar. Að vanda þá geri ég sameiginlega lista fyrir erlenda tónlist og íslenska, enda finnst mér íslensk tónlist ekki þurfa neina forgjöf. Ég hlusta á hana í nokkuð jöfni hlutfalli við erlenda og í gegn um tíðina hafa íslenskar plötur komist nokkuð hátt á mína lista.

Allavega, byrjum á 15 bestu lögunum, að mínu mati. Þau eru hér ekki sett fram í neinni sérstakri röð.

Jungle – Busy Earnin’

Jungle átti að troða upp á Airwaves en forfallaðist. Þeir gáfu út nokkrar fantagóðar smáskífur á árinu auk plötu sem náði engan vegin að vera eins góð og vonir stóðu til. Busy Earnin’ er samt hörku stemmari.


Pharrell – Gust of Wind

Þetta lag er það besta á annars ágætri poppplötu frá verðandi Íslandsvininum Pharrell. Enda ekkert skrítið þar sem tónarnir undir eru smíðaðir af snillingunum í Daft Punk. Mjög mikið spilað síðasta vor!


Todd Terje – Strandbar

Norskt gæðateknó eins og það gerist best. Þetta lag var mikið spilað í júlí þegar ég sat á strandbar í Slóveníu. Strandbar á strandbar? Verður varla betra.


Radical Face – The Mute

Ég varð ástfanginn af þessu lagi eftir að hafa heyrt það í trailer fyrir myndina Wish I Was Here. Ég hef reyndar ekki séð myndina ennþá og missti af Radical Face á Airwaves. En lagið er engu að síður æðislegt.


Ezra Furman – My Zero

Okei ég viðurkenni það, þetta er smá svindl. “My Zero” kom í raun út í október 2013. En ég uppgötvaði Ezra Furman ekki fyrr en seint á þessu ári þegar hann kom og toppaði Airwaves hátíðina fyrir mér. Létt indípopp frá Chicago frá einlægum dreng með mikla hæfileika.


The Avener – Fade out lines

Brjálæðislega grúví lag sem er í raun remix af laginu “Fade Out Line”. The Avener er franskur raftónlistarmaður sem ég hef hvorki heyrt af áður né síðar.


Júníus Meyvant – Color Decay

Þetta lag kom eins og þruma úr heiðskýru lofti. Eitt besta lag sumarsins var eftir íslenskan strák sem ég hafði aldrei heyrt um áður. Vel útsett, sungið og spilað. Ég bíð spenntur eftir fyrstu plötunni.


Arthur Beatrice – Fairlawn

Fairlawn er besta lagið á annars ágætri plötu með Arthur Beatrice. Hlustist helst mjög hátt í góðum heyrnartólum.


Perfume Genius – Queen

Ég vissi við fyrstu hlustun að þetta lag yrði ofarlega á topplistanum hjá mér. Ljúf indípopp ballaða sem alveg límist á heilann.

Prins Póló – Lúxuslíf

Prinsinn úr Breiðholtinu er tilnefndur til flestra verðlauna sem hægt er að veita í ár. Platan Sorrí er virkilega flottur gripur og verið mikið spiluð hjá mér. Fyrir mér er lagið Lúxuslíf það besta á plötunni, en ég hef ekki rekist á það í spilun neinsstaðar. Væri gaman að heyra það oftar.


Future Islands – A Song For Our Grandfathers

Airwaves hljómsveitir eru yfirleitt tíðar á þessum listum. Future Islands þekkja allir frá frammistöðunni í David Letterman. Þrátt fyrir að hafa verið að spila saman frá 2006 náðu þeir fyrst eyrum almúgans með plötunni Singles sem kom út í ár. Á annars mjög heilsteyptri plötu fannst mér “A Song For Our Grandfathers” standa upp úr.


Young Karin – Hearts

Ég veit ekki hvað ég er búinn að lofsama þetta band oft. Young Karin byrjaði undir nafninu Highlands fyrr á árinu og er samsett af Loga Stefánssyni úr Retro Stefson og vinkonu hans, Karin Sveinsdóttur. “Hearts” er alveg frábært fyrsta lag úr þeirra smiðju. Ég hlakka mjög til að heyra og sjá meira af þeim.


My Heart The Brave – Meditation Two

Ég rakst á danska vin minn, My Heart The Brave, í “Your Recommendations” á Last.fm. Haldiði að hann geri ekki þetta frábæra elektrópopp


Booka Shade – Love Inc

Þýskt eðalteknó af bestu sort. Ekki skemmir fyrir að myndbandið er skrítið með engu nema fólki i sleik.


Prins Póló – París Norðursins

Af einhverjum ástæðum reyni ég að hafa aldrei sama listamanninn tvisvar á svona lista. En það er bara ekki hægt að sleppa París Norðursins. Þetta lag er bara allt of skemmtilegt, grípandi með hnittnum texta. Það hreinlega hefur allt.

————————————————————-

Þarmeð er þessi listi kominn. Bestu plöturnar eru að gerjast og koma í vikunni.

Það voru að sjálfsögðu fleiri lög sem komu til greina á listann en ég vildi reyna að hafa hann þéttan og góðan. Hér má hlusta á allan listann.